FX-glossarium

De praktijk om blootstelling aan valutaschommelingen te beschermen met financiële instrumenten zoals termijncontracten, opties of swaps, om kosten en opbrengsten te stabiliseren.

De door de markt verwachte volatiliteit van een valuta, afgeleid uit optieprijzen. Hogere impliciete volatiliteit betekent duurdere optiepremies.

Een termijncontract dat in contanten wordt afgewikkeld zonder fysieke levering van de onderliggende valuta. NDF's worden gebruikt voor minder verhandelbare of deviezen­gereguleerde valuta.

Het tarief waartegen banken elkaar overnight geld lenen. Overnight rates beïnvloeden langere rentes en valutabewegingen.

De kleinste prijsverandering van een valutapaar, meestal de vierde decimaal (0,0001). De pip is de standaardeenheid om FX-bewegingen te meten.

De tweede valuta in een valutapaar (bijv. USD in EUR/USD). Geeft aan hoeveel er betaald moet worden voor één eenheid basisvaluta.

Een prijsniveau waar de stijging van een valuta doorgaans afvlakt door verkoopdruk. Handelaren gebruiken weerstand als bakens voor mogelijke trendomkeringen.

De maat voor prijsschommelingen van een valuta over een bepaalde periode. Hogere volatiliteit betekent grotere prijsbewegingen en meer risico.

Een flexibel termijncontract dat afwikkeling toestaat op elk moment binnen een gedefinieerd venster in plaats van op één vaste datum. Handig wanneer de exacte timing van kasstromen onzeker is.

Een grafiek van rentetarieven van één valuta over verschillende looptijden. De vorm van de curve geeft inzicht in economische verwachtingen en beïnvloedt FX-bewegingen.